James Bond-allures

Gepubliceerd op 16 oktober 2023 om 17:00

Mijn vriendinnen weten dit: ik val op zware stemmen. 

 

Wanneer ik zo’n diepe mannenstem hoor, schiet de aantrekkingskracht van die figuur x100 de hoogte in. 

 

Dit was zo al in mijn jeugdjaren. Mijn adoratie voor een welbepaalde leraar was mijn vriendinnenposse niet ontgaan. Uren kon ik naar hem luisteren, hij verveelde nooit. Dit in grote tegenstelling tot veel andere lesgevers, die met hogere frequenties hun verhaal brachten.

 

Mijn grote liefde is zelfs via mijn oren ontstaan. In mijn twintiger jaren, werd ik verliefd op een stem aan de telefoon. Ik werkte als stagiair voor een opleidingscentrum en gedurende de eerste maand leerde ik alle collega’s kennen. Buiten één. Hij was steeds op verplaatsing. 

Het enige contact tussen hem en mij was de telefoondraad. En die baritonstem sloeg er bij mij in. Zonder hem te kennen, sloeg mijn hart telkens opnieuw een paar telefoonrinkels over. 

 

Die liefde is niet blijven bestaan, mijn voorliefde voor dat zware timbre echter wel.

 

Vorige week tijdens de salsa-les voelde ik toch even alsof ik in een James Bond-film figureerde. Opgedirkt in mijn beste outfit zweefde ik over de dansvloer. Als vrouw word je in de ‘rueda’ telkens doorgegeven naar een volgende danspartner. Die moet dit wel juist doen en zelf ook weten waar hij naartoe moet, want anders is het chaos. Zo’n verwarrend moment diende zich aan. Mijn partner wist niet waar heen, liep in de weg van de volgende en ik botste bijna op een halve reus met een rechthoekig gezicht die perfect in de volgende 007-film kon meedraaien. Hij poneerde met zijn donker, in mijn oren Russisch, accent een “I’ve got you”.

 

Alles wat hierna kwam, tolde als in een roes aan mij voorbij. 

 

© Veerle Daenen

Foto via Pixabay


Reactie plaatsen

Reacties

Hilde Neyens
3 jaar geleden

Schitterend Veerle!!! Heel mooi geschreven en ik heb weer iets bijgeleerd over u!!! :)

Maak jouw eigen website met JouwWeb