Rattenplaag

Gepubliceerd op 3 december 2020 om 10:36

OMG!

Nacht, donker, rust.

Je ligt in bed. De slaap sluimert. Je draait. Een laken, net genoeg om de kilte weg te houden, net genoeg om niet warm te hebben. Je glijdt weg in die zalvende slomerigheid. Je voelt de nachtrust komen. Je geeft je over aan het niets.

 

en DAN ... jankt de kat. Eerst hoor je het niet eens. Je beseft het niet, het is ergens op de achtergrond. Ver weg in je hoofd. Ruis die sterker wordt, die aanwakkert, die snel korterbij komt. Je kan het niet meer ontkennen. Er jankt een kat.

Je houdt vast aan die laatste sluier slaap. 

Je lost.

 

Tweede fase

Je ligt in bed en luistert. Je kan het niet niet-horen. Een blik op de klok, welgeteld één uur later dan toen je in bed kroop. 'Neen, ik doe de deur niet open. Hij had maar vroeger moeten komen.', 'Mijn god, blijft hij miauwen?', Goh, wat gaan de buren wel niet zeggen'. Zucht, 'De buren'.

 

Plaag, plager, geplaagd.

Met al wat stijve gewrichten, sluip je de trap af, op de tast, zonder licht. De deur open je niet, het kattenluik wel. Het schuifje omhoog, en Tom, zo zwart als de nacht, komt binnen. Een lichtgrijze glans komt uit z'n muil. Het besef!

Je grijpt naar de kat, hij verschiet, opent en dropt de verse rat ... vlak langs je kleine teen. De HORROR!

Je schiet in actie en kat met rat vliegt buiten. Slecht gezind hijs je jezelf de trap weer op.

 

Dat belooft voor morgen.


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.

Maak jouw eigen website met JouwWeb