In de bovenste galerij staan de boeken, zoals soldaten, strak in het gelid. Opgepoetst en blinkend van trots rechten ze hun ruggen. Met hun verhaal in de aanslag overtroeven ze elkaar, want deze dag is D-day. Hun lot hangt af van de grijpgrage handen van al de bibliotheekgangers die vandaag een boek kunnen redden.
Na zovele jaren trouwe paraatheid vindt de ultieme selectie plaats. Alleen de stoerste, dapperste, meest beklijvende exemplaren blijven in dienst. De rest mag beschikken. Hen wacht een versnipperde toekomst.
Een koude wind trekt door de zaal. Alle schrijfsels bibberen de letters uit hun lijvige kaften. Komt het door de kilte die zich eigen maakt van deze leesruimte? Of grijpt de angst met z’n scherpe tengels gretig om zich heen? Wat maakt het uit. Het noodlot zal hard toeslaan.
En dan is het zover. Deuren vliegen open, barsten door de druk uit hun hengsels. Een stampede van losgeslagen lezers davert door de opslag. Mensen van alle allooi duiken in de boekenrijen en klauwen gretig naar hun lievelingsboek. Een stormloop die z’n precedent niet kent.
Rekken capituleren en stuiten tegen de grond. De eens zo strak gepositioneerde werken nemen eerst een hoge vlucht en storten dan, als geknakte vliegeniers, neer. Deze mensenmassa is niet te beteugelen. Niets weerhoudt hen ervan om hun slag te slaan. Graaiende handen rukken paperbacks uit elkaars knuisten. Bundels worden verscheurd, gevierendeeld. Van de ervoor getoonde hovaardigheid blijft niets meer over. De eens zo fiere pockets en harde covers sneuvelen. Een veldslag van gebroken woorden.
Net zo snel als het explodeerde, staakt het gevecht plotseling. Een oorverdovende stilte schreeuwt boven alle chaotische geluiden heen. Anarchie heerst. De daders druipen lijdzaam af, die ene versie in hun vuist omvat. Gêne is hetgeen ze voelen. Ze laten een vloer vol afgescheurde pagina’s, halve alinea’s, verslonden lettergrepen achter. Dit slagveld doet ieders hart bloeden.
Wat initieerde als een mooie dag, besluit in een mens- en boekonwaardige synopsis.
Maar de heropbouw schettert. Liefdevolle vingers nemen het ter harte. Waar kan, worden bladzijden en boekomslagen gered. Het ineen knutselen van deze gevallen strijders is een werk van lange adem. Met ongekend geduld diepen de redders in nood de bijeen horende delen op en mêleren ze. Een titanenwerk dat ze met bravoure op zich nemen. Zij triomferen, want een goede daad wint altijd.
Vele schrijfsels krijgen een tweede kans. Hun verba vormen opnieuw één geheel dat jou van A tot Z in hun vertelling trekt. Meeslepende verhaallijnen staan weer op het punt om je in een diepe vergetelheid te storten. Jij legt je toe op het zoveelste relaas. Een ongekend verhaal verbindt zich met jouw onbevangen geest en hand in hand kuieren jullie gezapig verder op het ingeslagen pad naar een innig doorvoelde verbondenheid.
Maar op de achtergrond klinkt nog steeds het stille gezoem van de shredder.
@ Veerle Daenen
Reactie plaatsen
Reacties
Veerle, sterk werk en constant hoog niveau. Wat een traktatie. Van m’n sokken geblazen! (H)eerlijk.